Αρθροπάθεια της άρθρωσης του αστραγάλου: αιτίες, συμπτώματα, θεραπεία

Αρθροπάθεια της ποδοκνημικής άρθρωσης, που εκδηλώνεται με πόνο και ερυθρότητα του δέρματος

Η αρθροπάθεια της άρθρωσης του αστραγάλου είναι μια χρόνια παθολογία στην οποία αναπτύσσονται εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στην άρθρωση. Αρχικά, συμβαίνει λέπτυνση του αρθρικού χόνδρου και η καταστροφή του, στη συνέχεια η αρθρική κάψουλα, η αρθρική μεμβράνη, καθώς και τα οστά που σχηματίζουν την άρθρωση, τους συνδέσμους και τους παρακείμενους μύες έλκονται στην παθολογική διαδικασία.

Οι αιτίες της παθολογίας είναι πολύ διαφορετικές - από υπερβολικό στρες έως μεταβολικές διαταραχές, συχνά συνδυασμένες. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στην άρθρωση του αστραγάλου αναπτύσσονται χωρίς προφανή λόγο.

Η ασθένεια επιδεινώνει την ποιότητα ζωής του ασθενούς - δεν μπορεί να περπατήσει κανονικά λόγω πόνου και περιορισμένης κίνησης στην άρθρωση.

Η θεραπεία, κατά κανόνα, είναι συντηρητική - με τη χρήση χονδροπροστατευτών ("προστάτες" του χόνδρου) και ορμονικών φαρμάκων. Αλλά σε προχωρημένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική επέμβαση.

Γενικές πληροφορίες

Η αρθροπάθεια της άρθρωσης του αστραγάλου είναι μια δυσάρεστη ασθένεια - ο αρθρικός χόνδρος και οι ιστοί που βρίσκονται δίπλα στην άρθρωση καταστρέφονται αργά αλλά σταθερά, οδηγώντας τον ασθενή σε αναπηρία.

Δίνω προσοχή!

Η νόσος εξελίσσεται κατά κύματα - περίοδοι παροξύνσεων εναλλάσσονται με περιόδους ύφεσης, αλλά η εξέλιξη της παθολογίας είναι αναπόφευκτη.

Οι γυναίκες υποφέρουν από αρθροπάθεια στον αστράγαλο λόγω της χρήσης ψηλοτάκουνων παπουτσιών

Οι γυναίκες και οι άνδρες αρρωσταίνουν με την ίδια περίπου συχνότητα. Οι άνδρες ασκούν μεγαλύτερη πίεση στην άρθρωση του αστραγάλου κατά τη διάρκεια αθλημάτων και βαριάς σωματικής εργασίας. Αλλά τα στατιστικά στοιχεία από την πλευρά των γυναικών «εξισώνονται» λόγω του γεγονότος ότι η άρθρωση του αστραγάλου υποφέρει από τρομερά άβολα και μερικές φορές εντελώς ακατάλληλα παπούτσια, ειδικά ψηλά τακούνια.

Οι πιθανότητες εμφάνισης αυτής της παθολογίας αυξάνονται με την ηλικία. Εν τω μεταξύ, τα τελευταία 10-20 χρόνια, η ασθένεια έχει γίνει "νεότερη" - σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, κάθε τρίτη περίπτωση αρθροπάθειας της άρθρωσης του αστραγάλου παρατηρείται σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 46 ετών.

Αιτίες αρθροπάθειας του αστραγάλου

Η αρθροπάθεια της άρθρωσης του αστραγάλου χωρίζεται σε δύο ομάδες - πρωτοπαθή και δευτεροπαθή.

Η πρωτογενής μορφή παθολογίας εμφανίζεται χωρίς προφανή λόγο. Σχηματίζεται δευτεροπαθής αρθροπάθεια της άρθρωσης του αστραγάλου:

  • υπό την επίδραση δυσμενών παραγόντων που επηρεάζουν άμεσα την άρθρωση.
  • στο πλαίσιο οποιωνδήποτε παθολογιών που μπορεί να οδηγήσουν σε μεταβολικές διαταραχές και ως εκ τούτου να συμβάλουν στην ανάπτυξη εκφυλιστικών διεργασιών στον αρθρικό χόνδρο.

Ορισμένοι αιτιολογικοί παράγοντες εξακολουθούν να ελέγχονται για συμμετοχή στην εμφάνιση παθολογίας.Ωστόσο, έχει εντοπιστεί μια ομάδα παραγόντων των οποίων ο ρόλος στην εμφάνιση αρθροπάθειας του αστραγάλου έχει ήδη αποδειχθεί. Αυτά είναι:

  • σοβαροί τραυματισμοί της άρθρωσης του αστραγάλου με ή χωρίς συμμετοχή των γύρω ιστών.
  • λαμβάνονταν τακτικά μικροτραύματα.
  • υπέρβαρος;
  • χειρουργικές επεμβάσεις στην άρθρωση του αστραγάλου.
  • υπερβολική σωματική πίεση στην άρθρωση.
  • ακατάλληλα παπούτσια?
  • παθολογίες που σχετίζονται με μεταβολικές διαταραχές.
  • ασθένειες ρευματικής φύσης.
  • ορισμένες παθολογικές καταστάσεις της σπονδυλικής στήλης?
  • κληρονομική προδιάθεση.

Κάπως λιγότερο συχνά, παθολογίες όπως:

  • μη ειδική πυώδης αρθρίτιδα.
  • αρθρίτιδα που προκαλείται από ορισμένες συγκεκριμένες λοιμώξεις.
  • συγγενείς δυσπλασίες της άρθρωσης του αστραγάλου.

Από όλους τους κύριους τραυματισμούς της άρθρωσης του αστραγάλου, οι ακόλουθοι τύποι τραυματισμών αποτελούν τις περισσότερες φορές το υπόβαθρο για την ανάπτυξη αρθροπάθειας:

  • κατάγματα αστραγάλου?
  • κατάγματα του αστραγάλου?
  • ρήξεις και ρήξεις (ατελείς ρήξεις) συνδέσμων, και κάποιες άλλες.

Με τον όρο τακτικά λαμβανόμενα μικροτραύματα που οδηγούν στον σχηματισμό της περιγραφόμενης παθολογίας, εννοούμε μώλωπες της άρθρωσης του αστραγάλου, οι οποίοι μπορούν να παρατηρηθούν συχνότερα:

  • όταν παίζεις ποδόσφαιρο?
  • με περιστασιακά τακτικά σκοντάφτισμα κατά το περπάτημα.
  • λόγω αδυναμίας της συνδεσμικής συσκευής της άρθρωσης του αστραγάλου, η οποία συμβάλλει στην αυθόρμητη συστροφή του ποδιού και ούτω καθεξής.

Εάν είστε υπέρβαροι, οι αρθρώσεις του αστραγάλου αισθάνονται το στατικό φορτίο περισσότερο από άλλες, γεγονός που συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας εκφυλιστικής-δυστροφικής διαδικασίας σε αυτές.

Οι χειρουργικές επεμβάσεις στην άρθρωση του αστραγάλου συχνά οδηγούν στο γεγονός ότι το φυσικό σχήμα του ποδιού διαταράσσεται, η φύση του φορτίου στα διάφορα θραύσματά του αλλάζει, εξαιτίας αυτού, ο αρθρικός χόνδρος αισθάνεται αυξημένο φορτίο - ως αποτέλεσμα, σχηματίζεται αρθροπάθεια της άρθρωσης του αστραγάλου.

Υπερβολική σωματική πίεση στην άρθρωση, η οποία συμβάλλει στην ανάπτυξη της περιγραφόμενης νόσου, παρατηρείται όταν:

  • απασχόληση που σχετίζεται με βαριά σωματική εργασία (για παράδειγμα, φορτωτές, αχθοφόροι)·
  • τακτική παραμονή σε στατική όρθια θέση (για στρατιωτικούς τιμητικούς φρουρούς, φρουρούς ασφαλείας ιδρυμάτων).
  • παίζοντας αθλήματα πολύ έντονα?
  • μακρύ περπάτημα και ούτω καθεξής.

Σπουδαίος!

Η χρήση ακατάλληλων παπουτσιών συμβάλλει στην ανάπτυξη αρθροπάθειας του αστραγάλου, καθώς οδηγεί σε ακατάλληλο φορτίο στο πόδι - πέφτει κυρίως στην άρθρωση του αστραγάλου. Συχνά πρόκειται για παπούτσια με ψηλό τακούνι, αλλά τα παπούτσια με χαμηλό τακούνι που δεν είναι φτιαγμένα για να ταιριάζουν στο σχήμα του ποδιού μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε τέτοιες συνέπειες.

Τα λανθασμένα επιλεγμένα παπούτσια είναι η αιτία ανάπτυξης αρθρώσεων στον αστράγαλο

Οι μεταβολικές διαταραχές παίζουν άμεσο ρόλο στο σχηματισμό της αρθροπάθειας της άρθρωσης του αστραγάλου - πρώτα απ 'όλα, είναι μια αποτυχία στον μεταβολισμό του νερού-αλατιού, που συμβάλλει στην ανάπτυξη εκφυλιστικών-δυστροφικών αλλαγών στον αρθρικό χόνδρο. Στην τελευταία περίοδο ανάπτυξης της παθολογίας, μια παρόμοια αλλαγή σε άλλες δομές της άρθρωσης του αστραγάλου παίζει ρόλο - κυρίως στους συνδέσμους. Λόγω διαταραχών των ιστών, δεν είναι σε θέση να σταθεροποιήσουν την άρθρωση σε κανονική θέση, γεγονός που προκαλεί την περίεργη "χαλάρωση" της, η κατανομή του φορτίου στις δομές της άρθρωσης διαφέρει από την κανονική. Τέτοιες διεργασίες συμβάλλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη εκφυλιστικών-δυστροφικών αλλαγών.

Από άλλες ασθένειες και καταστάσεις που σχετίζονται με μεταβολικές διαταραχές, τον μεγαλύτερο ρόλο στην εμφάνιση αρθρώσεων της άρθρωσης του αστραγάλου παίζουν:

  • Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων που αναπτύσσεται λόγω έλλειψης της ορμόνης ινσουλίνης.
  • Η ουρική αρθρίτιδα είναι μια παθολογία που χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση ουρικών αλάτων (άλατα ουρικού οξέος) στις αρθρώσεις.
  • Η ψευδοουρική αρθρίτιδα είναι μια οξεία φλεγμονώδης βλάβη των αρθρώσεων που εμφανίζεται λόγω της εναπόθεσης κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου (CPPC) στους ιστούς των αρθρώσεων. Σύμφωνα με κλινικά σημεία, η παθολογία είναι παρόμοια με την ουρική αρθρίτιδα, αλλά δεν είναι - εξ ου και το όνομα.
  • έλλειψη οιστρογόνων κατά την εμμηνόπαυση.

Από όλες τις ρευματικές παθήσεις, οι πιο σημαντικές για την ανάπτυξη αρθρώσεων της ποδοκνημικής άρθρωσης είναι:

  • Ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος είναι μια διάχυτη αυτοάνοση βλάβη του συνδετικού ιστού και των παραγώγων του.
  • Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια συστηματική αυτοάνοση νόσος του συνδετικού ιστού, στην οποία προσβάλλονται κυρίως μικρές αρθρώσεις και η βλάβη τους εξελίσσεται ως διαβρωτική-καταστροφική πολυαρθρίτιδα (δηλαδή με την εμφάνιση μικρών πολλαπλών επιφανειακών βλαβών και καταστροφής του αρθρικού ιστού).

Κάπως λιγότερο συχνά, παθολογίες όπως:

  • μη ειδική πυώδης αρθρίτιδα - φλεγμονώδης βλάβη στην άρθρωση με την ανάπτυξη μιας πυώδους διαδικασίας.
  • αρθρίτιδα που εμφανίζεται στο πλαίσιο ορισμένων ειδικών λοιμώξεων - σύφιλη, φυματίωση και άλλα.
  • συγγενείς δυσπλασίες της άρθρωσης του αστραγάλου - υποπλασία (υποανάπτυξη) των στοιχείων των οστών και των μαλακών ιστών της (συνδέσμων), ενδοαρθρικές συμφύσεις, σχηματισμός συστολών του συνδετικού ιστού και ούτω καθεξής.

Από όλες τις ασθένειες και τις παθολογικές καταστάσεις της σπονδυλικής στήλης, οι πιο σημαντικές για την ανάπτυξη αρθρώσεων της άρθρωσης του αστραγάλου είναι:

  • οστεοχόνδρωση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης - εκφυλιστικές διαταραχές στον χόνδρο που οδηγούν σε επιδείνωση της λειτουργίας του.
  • μεσοσπονδυλική κήλη - μια παθολογία της σπονδυλικής στήλης στην οποία ο πολφικός πυρήνας του μεσοσπονδύλιου δίσκου μετατοπίζεται με ρήξη του ινώδους δακτυλίου.
  • τραυματισμοί της σπονδυλικής στήλης - μώλωπες, βλάβες στη συνδεσμική συσκευή, υπεξαρθρώσεις και εξαρθρήματα των σπονδύλων διαφορετικών τμημάτων της σπονδυλικής στήλης, κατάγματα τους (συμπεριλαμβανομένων των συμπιεστών).
  • συνέπειες τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης - αστάθεια του τραυματισμένου μέρους, σκολίωση και κύφωση (καμπυλώσεις σε διαφορετικά επίπεδα), εκφυλιστικές αλλαγές στους μεσοσπονδύλιους δίσκους, τις αρθρώσεις και τους συνδέσμους, παραμόρφωση και στένωση του σπονδυλικού σωλήνα, συμπίεση (συμπίεση) του νωτιαίου μυελού και άλλα.

Ο ρόλος τέτοιων παθολογιών είναι ότι η ανάπτυξή τους συνοδεύεται από τσίμπημα των νευρικών απολήξεων και, κατά συνέπεια, διαταραχή του μυϊκού συστήματος του ποδιού και του κάτω ποδιού. Στο πλαίσιο τέτοιων διαταραχών, το φορτίο στην άρθρωση του αστραγάλου αλλάζει - αυτό τελικά οδηγεί στην περιγραφόμενη ασθένεια.

Ο ρόλος της κληρονομικής προδιάθεσης στον σχηματισμό αρθρώσεων του αστραγάλου είναι πολύ έμμεσος. Δεν μιλάμε για κάποιο εμπειρικό γονίδιο που θα «πυροδοτούσε» τον σχηματισμό αρθροπάθειας στην άρθρωση του αστραγάλου. Ένα άτομο θα κληρονομήσει έναν ορισμένο τύπο ιστού χόνδρου από τους γονείς του - μπορεί να είναι αδύναμος και πιο επιρρεπής στην ανάπτυξη εκφυλιστικών-δυστροφικών διεργασιών, γεγονός που συμβάλλει στο σχηματισμό της περιγραφόμενης ασθένειας.

Ανάπτυξη παθολογίας

Οι αρθρικές επιφάνειες της άρθρωσης του αστραγάλου (όπως και άλλες) είναι συνήθως λείες και ελαστικές, ελαστικές. Η λεία επιφάνεια τους επιτρέπει να γλιστρούν ομαλά το ένα πάνω στο άλλο και η ελαστικότητα παρέχει απορρόφηση κραδασμών σε περίπτωση πίεσης στην άρθρωση.

Εάν ο αρθρικός χόνδρος τραυματιστεί ή διαταραχθούν οι μεταβολικές διεργασίες στους ιστούς του, η επιφάνεια του χόνδρου γίνεται τραχιά και χάνεται η ελαστικότητά του. Οι χόνδροι των αρθρικών επιφανειών δεν γλιστρούν πλέον, αλλά κυριολεκτικά τρίβονται μεταξύ τους. Αυτό οδηγεί σε δευτερογενές μηχανικό τραύμα στον αρθρικό χόνδρο και επιδείνωση των λειτουργιών του.

Η άρθρωση του αστραγάλου επηρεάζεται από αρθροπάθεια (αριστερά) και μια υγιής άρθρωση (δεξιά)

Η άρθρωση του αστραγάλου δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει όπως πριν. Λόγω της μείωσης της ελαστικότητας, η απόσβεση επιδεινώνεται, επομένως με αυξημένο φορτίο, γίνεται αισθητή και από τα υποκείμενα οστά, τα άκρα των οποίων συμμετέχουν στο σχηματισμό της άρθρωσης του αστραγάλου. Ως αποτέλεσμα, ξεκινά επίσης μια εκφυλιστική-δυστροφική διαδικασία στα οστά - σε αυτή την περίπτωση, οι άκρες του οστού παραμορφώνονται και οι άκρες της αρθρικής περιοχής μεγαλώνουν (ενεργοποιείται ένας αντισταθμιστικός μηχανισμός - το σώμα προσπαθεί να αντιμετωπίσει τον εκφυλισμό των αρθρικών ιστών με αυτόν τον τρόπο).

Το δευτερογενές τραύμα και η διαταραχή των μηχανικών διεργασιών στην άρθρωση του αστραγάλου κατά τη λειτουργία της (κάμψη και επέκταση) οδηγούν στο γεγονός ότι δεν υποφέρουν μόνο ο αρθρικός χόνδρος και τα υποκείμενα οστά, αλλά και οι μαλακοί ιστοί που περιβάλλουν την άρθρωση. Σε αυτά συμβαίνουν οι ακόλουθες διαδικασίες:

  • η κάψουλα και ο αρθρικός υμένας γίνονται παχύτεροι.
  • Οι εστίες ίνωσης σχηματίζονται στους συνδέσμους και τους μύες που εμπλέκονται στη λειτουργία της άρθρωσης.
Σε προχωρημένα στάδια αρθροπάθειας της ποδοκνημικής άρθρωσης είναι δύσκολο να στηριχτεί κανείς στο πόδι

Λόγω όλων των διαδικασιών που περιγράφονται, η άρθρωση του αστραγάλου χάνει τελικά την αντοχή της, η ικανότητά της να συμμετέχει σε κινήσεις επιδεινώνεται και μπορεί να αντέξει τα φορτία όλο και χειρότερα. Ως αποτέλεσμα, εμφανίζεται αστάθεια και δυσκαμψία των αρθρώσεων. Σε προχωρημένες περιπτώσεις, οι αρθρικές επιφάνειες κυριολεκτικά καταστρέφονται, τα οστά έρχονται σε άμεση επαφή μεταξύ τους, γεγονός που καθιστά εντελώς αδύνατες τις κινήσεις στην άρθρωση, το άτομο δεν μπορεί καν να στηριχτεί στο πόδι.

Μερικές φορές μια φλεγμονώδης διαδικασία μπορεί επίσης να ενταχθεί σε εκφυλιστικές-δυστροφικές διαταραχές, αλλά σε αυτή την περίπτωση είναι δευτερεύουσας φύσης.


Συμπτώματα αρθροπάθειας αστραγάλου

Τα πρώτα συμπτώματα της αρθροπάθειας του αστραγάλου είναι:

  • η γρήγορη κούρασή του κάτω από τα ίδια φορτία (περπάτημα, άλματα κ.λπ.)
  • ανέκφραστο πόνο μετά από σημαντική άσκηση.

Λόγω της σταθερής εξέλιξης της αρθροπάθειας, ο πόνος γίνεται όλο και πιο έντονος, και στη συνέχεια εμφανίζεται τη νύχτα. Το σύνδρομο πόνου με αρθροπάθεια της άρθρωσης του αστραγάλου χαρακτηρίζεται από ορισμένα χαρακτηριστικά:

  • η παρουσία του λεγόμενου αρχικού πόνου - ο πόνος εμφανίζεται μόλις ο ασθενής αρχίσει να κινείται μετά από κατάσταση ανάπαυσης και εξαφανίζεται όταν κινείται.
  • όταν κινείστε στην άρθρωση, εκτός από το τσούξιμο, μπορεί να εμφανιστούν τρίξιμο και κλικ.
  • Οι νυχτερινοί πόνοι εμφανίζονται κυρίως το πρωί.
Το πρήξιμο της άρθρωσης του αστραγάλου μπορεί να είναι σύμπτωμα ανάπτυξης αρθροπάθειας

Με περαιτέρω εξέλιξη, αναπτύσσονται τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • σχηματισμός ορατής παραμόρφωσης της άρθρωσης.
  • μειωμένο εύρος κίνησης?
  • πρήξιμο των μαλακών ιστών και ερυθρότητα του δέρματος.
  • αστάθεια της άρθρωσης, η οποία προκαλεί διαστρέμματα συνδέσμων και ακόμη και ρήξεις.
  • ακαμψία και περιορισμός των κινήσεων - συμβαίνουν στο φόντο του πόνου και λόγω του γεγονότος ότι ο αρθρικός χόνδρος δεν γλιστρά πλέον, αλλά τρίβεται μεταξύ τους.

Δίνω προσοχή!

Στα τελευταία στάδια, η παραμόρφωση της άρθρωσης του αστραγάλου γίνεται σοβαρή και η κνήμη μπορεί ακόμη και να λυγίσει και να πάρει σχήμα Χ ή Ο.

Εάν τα φορτία διατηρούνται στον ίδιο όγκο και δεν γίνει καμία θεραπευτική ενέργεια, στα τελευταία στάδια ο ασθενής δεν μπορεί να στηριχτεί στο πόδι, οι κινήσεις στην άρθρωση περιορίζονται έντονα, ο ασθενής αναγκάζεται να περπατήσει με μπαστούνι και μετά ακόμη και με πατερίτσες - το σύνδρομο πόνου και ο έντονος περιορισμός των κινήσεων στην άρθρωση του αστραγάλου δεν επιτρέπουν τη "χρήση" του όπως πριν.

Διάγνωση αρθροπάθειας ποδοκνημικής

Είναι δύσκολο να γίνει ακριβής διάγνωση με βάση μόνο τα παράπονα των ασθενών, επομένως θα χρειαστούν πρόσθετες διαγνωστικές μέθοδοι.

Τα δεδομένα φυσικής εξέτασης εξαρτώνται από τον βαθμό εξέλιξης της παθολογίας:

  • κατά την εξέταση - στα αρχικά στάδια η άρθρωση δεν αλλάζει, αλλά καθώς η ασθένεια εξελίσσεται παραμορφώνεται.
  • κατά την ψηλάφηση (ψηλάφηση) - σε παθητική κατάσταση η άρθρωση είναι μέτρια επώδυνη, στα αρχικά στάδια οι παθητικές κινήσεις είναι μέτρια περιορισμένες, καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ο ασθενής τραβάει υποσυνείδητα το πόδι από τα χέρια του γιατρού από τον πόνο όταν θέλει να ελέγξει το εύρος κίνησης στην άρθρωση του αστραγάλου.

Οι μέθοδοι ενόργανης έρευνας που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση της αρθροπάθειας της ποδοκνημικής άρθρωσης είναι:

  • ακτινογραφία - με αρθρώσεις, στένωση του χώρου της άρθρωσης, αποκαλύπτεται ο πολλαπλασιασμός των άκρων των αρθρικών επιφανειών, με εξέλιξη, σημειώνονται κύστεις και σκλήρυνση του οστικού ιστού.
  • αξονική τομογραφία (CT) - σε περίπλοκες περιπτώσεις, σας επιτρέπει να αξιολογήσετε την κατάσταση του χόνδρου και των οστών.
  • μαγνητική τομογραφία (MRI) – χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της κατάστασης των μαλακών ιστών της άρθρωσης.

Οι μέθοδοι εργαστηριακής έρευνας δεν παίζουν ιδιαίτερο ρόλο στη διάγνωση της αρθροπάθειας του αστραγάλου. Μια γενική εξέταση αίματος είναι ενημερωτική - επιτρέπει τη διαφορική διάγνωση μεταξύ μιας εκφυλιστικής-δυστροφικής διαδικασίας στην άρθρωση του αστραγάλου και μιας φλεγμονώδους (στην τελευταία περίπτωση, ο αριθμός των λευκοκυττάρων και το ESR θα αυξηθεί).

Διαφορική διάγνωση

Η διαφορική διάγνωση της αρθρώσεως της ποδοκνημικής άρθρωσης πραγματοποιείται συχνότερα με την αρθρίτιδα της.

Επιπλοκές

Η κύρια επιπλοκή της αρθρώσεως της ποδοκνημικής άρθρωσης είναι η σύσπαση - δυσκαμψία, η οποία όσο προχωρά η παθολογία μπορεί να μετατραπεί σε πλήρη ακινητοποίηση της άρθρωσης.

Θεραπεία της αρθροπάθειας του αστραγάλου

Η θεραπεία της αρθροπάθειας του αστραγάλου απαιτεί πολύ χρόνο και μια ολοκληρωμένη προσέγγιση. Κατά τη διάρκεια της περιόδου ύφεσης, οι ασθενείς αντιμετωπίζονται σε εξωτερική βάση με παρακολούθηση από τον θεράποντα ιατρό. κατά την περίοδο της έξαρσης νοσηλεύονται στο τμήμα τραυματολογίας και ορθοπεδικής.

Τα βασικά σημεία στη θεραπεία της περιγραφόμενης παθολογίας είναι:

  • ρύθμιση του φορτίου στην άρθρωση.
  • φαρμακευτική θεραπεία με στόχο την πρόληψη της περαιτέρω καταστροφής του αρθρικού χόνδρου και τη διατήρησή του.
  • φυσιοθεραπευτική επίδραση.

Η ρύθμιση του φορτίου στην προσβεβλημένη άρθρωση του αστραγάλου έχει ως εξής:

  • απώλεια βάρους στο βέλτιστο?
  • δοσολογία φορτίου. Συνταγογραφείται ένα σύμπλεγμα θεραπείας άσκησης - οι ασκήσεις και το φορτίο στο σύνολό τους επιλέγονται με βάση το στάδιο της νόσου.

Η βάση της φαρμακευτικής θεραπείας είναι η εξής:

Η θεραπεία της αρθροπάθειας του αστραγάλου περιλαμβάνει τη χρήση αλοιφών και τζελ
  • Τα χονδροπροστατευτικά είναι φάρμακα που εμποδίζουν την προοδευτική καταστροφή του αρθρικού χόνδρου βελτιώνοντας τις μεταβολικές διεργασίες στους ιστούς του. Τα χονδροπροστατευτικά χρησιμοποιούνται με τη μορφή κρεμών και πηκτωμάτων, καθώς και σκευασμάτων για ενδοαρθρική χορήγηση. Στην περίπτωση αυτή, συχνά χρησιμοποιούνται προϊόντα που περιέχουν γλυκοζαμίνη και υδρόλυμα κολλαγόνου.
  • φάρμακα που βελτιώνουν την τοπική κυκλοφορία του αίματος και τον μεταβολισμό των ιστών - αυτά είναι το νικοτινικό οξύ και άλλα.
  • μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα - χρησιμοποιούνται για την εξάλειψη της αντιδραστικής φλεγμονής. Δεδομένου ότι ερεθίζουν τον γαστρικό βλεννογόνο, θα πρέπει είτε να χρησιμοποιείτε ήπια φάρμακα είτε να χρησιμοποιείτε αντιφλεγμονώδη φάρμακα με τη μορφή αλοιφών.
  • παυσίπονα με τη μορφή αλοιφών και πηκτωμάτων.
  • ενδοαρθρικοί αποκλεισμοί - κατά τη διάρκεια αυτών, εγχέονται κορτικοστεροειδή στην άρθρωση. Οι αποκλεισμοί δεν πρέπει να γίνονται περισσότερες από 4 φορές το χρόνο.

Κατά τη χρήση φυσιοθεραπευτικών μεθόδων παρατηρούνται καλά αποτελέσματα θεραπείας - αυτά είναι:

  • UHF;
  • μαγνητική θεραπεία?
  • θεραπεία λέιζερ?
  • φωνοφόρηση;
  • ηλεκτροφόρηση;
  • εφαρμογές οζοκερίτη και παραφίνης.

Σε προχωρημένες περιπτώσεις, όταν η συντηρητική θεραπεία δεν είναι αποτελεσματική, καταφεύγει στη χειρουργική διόρθωση της παθολογίας. Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθες μέθοδοι:

Αρθροσκόπηση της ποδοκνημικής άρθρωσης για την αντιμετώπιση της αρθρώσεως στο τελευταίο στάδιο
  • αρθροσκόπηση υγιεινής - ένα αρθροσκόπιο εισάγεται στην κοιλότητα της άρθρωσης, με τη βοήθειά του αφαιρούνται υπολείμματα χόνδρου και οστεόφυτων.
  • αρθρόδεση της άρθρωσης του αστραγάλου - γίνεται όταν υπάρχει σημαντική καταστροφή των αρθρικών επιφανειών. Σε αυτή την περίπτωση, η άρθρωση αφαιρείται, τα οστά του ποδιού και του κάτω ποδιού "συγχωνεύονται". Η μέθοδος σας επιτρέπει να ανακουφίσετε τον ασθενή από τον πόνο και να αποκαταστήσετε τη λειτουργία υποστήριξης του ποδιού, αλλά η φυσική δραστηριότητα του κάτω άκρου θα επηρεαστεί.
  • ενδοπροσθετική - κατά τη διάρκεια αυτής αφαιρούνται οι κατεστραμμένες αρθρικές επιφάνειες και τοποθετείται πρόθεση (πλαστική, κεραμική ή μεταλλική). Χάρη σε αυτή την επέμβαση, η κίνηση στην άρθρωση αποκαθίσταται πλήρως. Η διάρκεια ζωής των σύγχρονων προθέσεων είναι 20-25 χρόνια, και ακόμη περισσότερα με ήπια θεραπεία.

Πρόληψη

Για να αποφύγετε την ανάπτυξη εκφυλιστικών-δυστροφικών διεργασιών στην άρθρωση του αστραγάλου, θα πρέπει να ακολουθήσετε τις ακόλουθες συστάσεις:

  • αποφυγή τραυματισμού των αρθρώσεων.
  • να απαλλαγούμε από το υπερβολικό βάρος?
  • ήπια, ικανή εφαρμογή χειρουργικών επεμβάσεων στην άρθρωση.
  • δοσολογία της σωματικής δραστηριότητας?
  • φορώντας άνετα παπούτσια?
  • πρόληψη της αρθρίτιδας της άρθρωσης του αστραγάλου και των συγγενών παθολογιών της, μεταβολικών και ρευματικών παθήσεων, παθήσεων της σπονδυλικής στήλης και, εάν υπάρχουν, έγκαιρης ανίχνευσης και θεραπείας.

Πρόβλεψη

Η πρόγνωση για την αρθρίτιδα του αστραγάλου είναι πολύπλοκη. Οι εκφυλιστικές-δυστροφικές διαταραχές δεν μπορούν να «αντιστραφούν» και ο αρθρικός χόνδρος να αποκατασταθεί στην προηγούμενη κατάσταση, αλλά η παθολογική διαδικασία μπορεί να επιβραδυνθεί και με κάποια προσπάθεια, η εξέλιξη μπορεί να μειωθεί στο ελάχιστο. Αυτό θα απαιτήσει έγκαιρη παρέμβαση από τους γιατρούς. Οι αρμόδιες συνταγές θα σας επιτρέψουν να παρατείνετε τη «ζωή υπηρεσίας» της άρθρωσης του αστραγάλου.